66

جایی در پشت ذهنمان ، به خاطر بسپاریم

 که اثر انگشت خداوند بر همه چیز هست

 

 

 

 


دل آدم ها به اندازه ی حرفهاشون بزرگ نیست

 ...

 اما اگه حرفاشون از دل باشه می تونه بزرگترین آدم ها رو بسازه

 

آن کس که با داشته های خوب خود خوشحال نیست ،

 با برآورده شدن آرزوهایش نیز خوشحال نخواهد بود

 

 

 

در دنیا پارسا باش تا خداوند دیده ات را به عیب های ان بینا سازد

  و

غافل نباش که از تو غافل نیستند

(حضرت علی ع )

 

 

 

صدا کن مرا

 که صدایت زیباترین نوای عالم است

 صدا کن مرا که صدایت قلب شکسته ام را تسکین میدهد

صدا کن مرا تا بدانم که هنوز از یاد نبرده ای مرا

 نشسته ام تا شاید صدایم کنی

صدایم کنی

و

محبت بی دریغت را نثارم کنی

 

/ 90 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
راد ,.~*¨¯*•فروغ لايزال,.-~*´¯¨*•

[گل]دوست من یادمان باشد همیشه به کسی تکیه کنیم که به کسی تکیه نکرده باشد و او کسی است جز خدا ؟؟؟ . [دست][دست][دست] از نوشته های خودت که قابل تحسین هست . در پناه مولا

راد ,.~*¨¯*•فروغ لايزال,.-~*´¯¨*•

در تاریکی چشمانت را جستم در تاریکی چشم‌هایت را یافتم و شبم پرستاره شد. . . . . . . از سرودۀ: سرچشمه برگرفته از دفتر: «هوای تازه» * * * میان آفتاب‌های همیشه زیبائی تو لنگری‌ست . . . . . . نگاهت شکست ستمگری‌ست . . . . . . و چشمانت با من گفتند که فردا روز دیگری‌ست . . . . . . از سرودۀ: شبانه برگرفته از دفتر: «آیدا در آینه»

راد ,.~*¨¯*•فروغ لايزال,.-~*´¯¨*•

کیستی که من این‌گونه به اعتماد نام خود را با تو می‌گویم کلید خانه‌ام را در دستت می‌گذارم نان شادی‌هایم را با تو قسمت می‌کنم به کنارت می‌نشینم و بر زانوی تو این‌چنین آرام به خواب می‌روم؟ . . . . . . کیستی که من این‌گونه به جد در دیار رویاهای خویش با تو درنگ می‌کنم؟ سرود آشنایی برگرفته از دفتر: «آیدا در آینه»

راد ,.~*¨¯*•فروغ لايزال,.-~*´¯¨*•

تو کجایی؟ در گستره‌ی بی‌مرز این جهان تو کجایی؟ من در دوردست‌ترین جای جهان ایستاده‌ام کنار تو تو کجایی؟ در گسترۀ ناپاک این جهان تو کجایی؟ من در پاک‌ترین مقام جهان ایستاده‌ام بر سبزه‌شور این رود بزرگ که می‌سراید برای تو ترانۀ کوچک برگرفته از دفتر: «ترانه‌های کوچک غربت» * * * یله بر نازکای چمن رها شده باشی پا در خنکای شوخ چشمه‌ئی، و زنجره زنجیرۀ بلورین صدایش را ببافد. در تجرد شب واپسین وحشت جانت ناآگاهی از سرنوشت ستاره باشد غم سنگینت تلخی ساقۀ علفی که به دندان می‌فشری. همچون حبابی ناپایدار تصویر کامل گنبد آسمان باشی و روئینه به جادوئی که اسفندیار. مسیر سوزان شهابی خط رحیل به چشمت زند، و در ایمن‌تر کنج گمانت به خیال سست یکی تلنگر آبگینۀ عمرت خاموش درهم شکند. از سرودۀ: شبانه برگرفته از دفتر: «دشته در دیس»

لب خندان

دل آدم ها به اندازه ی حرفهاشون بزرگ نیست ... اما اگه حرفاشون از دل باشه می تونه بزرگترین آدم ها رو بسازه زیبااااااااااااااااست.مرسی

تندیس تنهایی

ساقیا امشب نوایت با نوایم ساز نیست یا که من بسیار مستم یا که سازت ساز نیست...[گل][قلب][گل]